Blog

Życie w matni czyli o współuzależnieniu

terapeutka3

Współuzależnienie nie jest chorobą. Jest schematem przystosowania się do dysfunkcyjnego funkcjonowania osoby uzależnionej. Współuzależnienie dotyczy wyłącznie osób dorosłych, tj. partnerów osób uzależnionych. Trwając w związku z alkoholikiem buduje się specyficzna relacja polegająca na „odbarczaniu” osoby uzależnionej od jej zadań życiowych. W związku z tym, że alkoholik nie jest w stanie sprawnie funkcjonować na wielu płaszczyznach życia, partner przejmuje na siebie jego obowiązki. Robi to z wielu powodów – wstydu, lęku, niepewności czy też chce w ten sposób ograniczyć picie alkoholu przez drugą osobę. Osoba współuzależniona przejmuje na siebie odpowiedzialność za picie/ życie alkoholika.

Główne cechy osób współuzależnionych to nadmierna odpowiedzialność za partnera, nadmierna kontrola i nadmierna opiekuńczość w stosunku do osoby uzależnionej. Działając w taki sposób osoba współuzależniona ma nadzieję, że przejmie kontrolę nad piciem partnera. Oczywiście jest to niemożliwe. Takimi zachowaniami nieświadomie ułatwia rozwój uzależnienia, pozostając sama w lęku, złości, frustracji, wstydzie czy poczuciu winy.

Cechy osób współuzależnionych:

– skupianie się na reakcjach partnera
– brak umiejętności w wyznaczaniu granic
– nieumiejętność zadbania o własne potrzeby
– nieumiejętność rozpoznawania adekwatnych uczuć
– wybuchy złości
– zaniedbywanie potrzeb dzieci
– osamotnienie społeczne
– uzależnienie emocjonalne od alkoholika
– lęk przed samotnością
– brak umiejętności kontrolowania swoich zachowań
– niskie poczucie własnej wartości
– koncentrowanie na opinii innych osób
– brak zaufania do siebie

Psychoterapia osób współuzależnionych dostarcza pacjentom wiedzy na temat uzależnienia i w związku z tym, mechanizmów uzależnienia w jakich funkcjonuje osoba używająca alkohol. Dowiadują się jak alkohol wpływa na życie rodzinne. Kolejnych etapem w psychoterapii jest zajęcie się destrukcyjnym funkcjonowaniem mechanizmów współuzależnienia i ich znaczenia w życiu osoby. Urealniane są możliwości na swój temat. Osoby współuzależnione mają możliwość nabycia umiejętności radzenia sobie z własnymi uczuciami czy umiejętności stawiania granic. Celem terapii osób współuzależnionych jest określenie własnej i cudzej odpowiedzialności, zadbania o swoje potrzeby czy poprawa relacji z bliskimi osobami.

Z moich doświadczeń wynika, że osoby współuzależnione, w związku z tym, że żyją w sytuacji przewlekłego stresu, często na początku psychoterapii potrzebują wsparcia farmakologicznego ( wizyta u lekarza psychiatry).

Katarzyna Dolińska-Kłopotowska

Podziel się

POZNAJMY SIĘ

Nazywam się Katarzyna Dolińska-Kłopotowska. Jestem terapeutką i od ponad 20 lat pracuję z osobami uzależnionymi oraz ich rodzinami. Zajmuję się psychoterapią uzależnień, współuzależnienia oraz DDA/DDD.

Prowadzę psychoterapię w formie indywidualnej oraz grupowej. Spotykając się z drugim człowiekiem, bardzo ważne jest dla mnie dotarcie do Jego zasobów, możliwości i umiejętności. Uważam, że każdy człowiek ma w sobie potencjał niezbędny do zmiany życia.

Inne wpisy

Na powierzchni jest więcej niż to, co widzą nasze oczy.

Aaron Beck

KONTAKT

Napisz do mnie.

... albo zadzwoń

Opłata za połączenie zgodna z cennikiem operatora.

Ze względu na charakter mojej pracy, czasem może się zdarzyć, że nie odbiorę telefonu. Jeśli tak się stanie, zachęcam do połączenia w innym terminie, lub do skorzystania z formularza kontaktowego.